Dag 22: Naar huis!

Vannacht samen met Mike in 1 bed geslapen, en daar ben ik niet veel mee op geschoten, hij woelt net zo veel als zijn vader!, maar kwam ook nog eens pas om 01.00 in bed, en moest toen zijn "draai" nog even vinden..

Een beetje gebroken dan weer uit bed en de boel afhalen en opruimen, viel niet mee om al die koffers in de auto te krijgen, niet omdat het niet zou passen, maar omdat het zo ontzettend heet was.
Keurig om 10.00 trokken we de deur in het slot en reden we met gemengde gevoelens de straat uit.

Weer een ontbijtje bij Golden Corral en bij dezelfde serveerster, ze herkende ons nog en vroeg meteen of we een leuke week aan het strand hadden gehad.

Dit keer hadden we de lunch en wat een keuze heb je dan, je koffiekop wordt bijna per slok aangevuld waardoor je eigenlijk net zo goed een infuus kan nemen!
We hebben weer heerlijk gegeten en zitten tot de nok toe vol, daar kunnen we voorlopig wel mee voort.

Richting DTD gereden en de jongens gingen samen nog naar de verkoeling in de bioscoop, en wij namen de taxi boot richting French quarter omdat daar een gekleurd draadje in het haar van Roxan zou kunnen worden gedraaid.
De boottocht was wel mooi, maar duurde eigenlijk wel lang, waardoor we geen tijd hadden om draadjes in haren te draaien.

Nog wel even een verfrissend drankje in de foodcourt en maar weer op de boot wachten om terug te varen.
Wel was het erg heet vandaag en tijdens het wachten voelde je zo de straaltjes langs je rug lopen, snel dus verkoeling zoeken in de winkels.

De jongens kwamen keurig om 15.45 naar buiten, de film was helaas nog niet af, maar we moesten echt richting vliegveld, en zoals altijd als je haast heb zit het niet mee...
Op de snelweg stonden we in een lange file, reden we een verkeerde afslag en was het echt zoeken naar vliegveld en auto retour.

Net toen we de route gevonden hadden zagen we een grote donkere schaduw over de auto glijden...dat was dus de schaduw van ons Arkefly toestel die keurig op tijd de landing maakte!
Bij Alamo bonnetje op nul en dan met de berg koffers richting terminal A

Het vliegveld is niet echt groot,  de duanebeamte's waren in een goede bui, er was bijna geen rij bij de bakken voor sokken en vuile was, er zijn voldoende zitjes en een echte foodcourt waar we even een patatje eten  en dan meteen kunnen boarden.

We hadden van de week de terug vlucht vastgelegd, maar de keuze was al erg beperkt, en we zaten nu 2 rijen in het midden van 3 en 1 persoon op de hoekplek zodat je niet met wc gangers te maken hebt.

Het vliegtuig zat lang niet vol maar dat kwam natuurlijk omdat we eerst nog naar Miami moesten vliegen om daar de rest van de Amsterdam vliegers op te halen.
Deze vlucht duurde een half uurtje en toen moest iedereen er uit in Miami, wel kregen we een kaart mee zodat we bij het inchecken voorrang kregen.
We hebben daar een uurtje zitten wachten, maar dat was zo voorbij, en toen dan de lange rit naar Nederland.

Het werd een bumpy ride want we hebben behoorlijk wat turbulentie gehad, ik ben niet bang aangelegd, maar dit vond ik niet echt fijn, ik kon niet eens normaal uit een bekertje drinken want dat klotste over de rand, het entertainment schermpje heb ik uit voorzorg ook maar vast gehouden.
Gelukkig zijn we zonder kleerscheuren geland, hadden wij in no time onze koffers (Son en Ed moesten lang op twee koffers wachten)  en kon ik dan eindelijk Nick weer even een hele dikke knuffel geven, is toch wel lang 3 weken zonder je "eerstgeborenen"
 Onze auto stond op het verste parkeerterrein geparkeerd en nadat de koffers waren ingeladen stapte Nick achter het stuur, dat is een rare gewaarwording zeg!
Een beetje spannend voor zowel hem ( die spiedende ogen van je ouders in je rug)  als voor ons, maar hij deed het goed ;) en probleemloos kwamen we thuis aan.

Snel de koffers uitpakken en de kadootjes uitdelen, en alle kleding en schoenen waren goed gekeurd.
Nick was helemaal in zijn element met zijn nieuwe laptop, dus daar scoorde we ook weer punten mee!

Het hele huis was gestoft en gezogen, dat hadden ze prima gedaan, en als klap op de vuurpijl gingen ze ook nog Hutspot voor ons maken met wortels en aardappels uit eigen tuin (Nick heeft een stuk groentetuin in onze tuin) en ballen gehakt!
En voor bij de koffie hadden ze een heerlijke boterkoek gebakken:)

Mike besloot om na het douchen vanmiddag de stad in te gaan, die had genoeg tijd met zijn ouders doorgebracht en vond dat hij met een stel vrienden wel weer eens lekker op een terrasje een biertje kon gaan drinken, natuurlijk wel met een stel nieuwe kleren aan en zonder jas op de fiets...of dat goed gaat komen vannacht...;{

Het waren 3 heerlijke weken waarin je toch altijd wel tijd te kort komt.
Het 1e huis was een plaatje, prachtig uitzicht, groot en enorm veel ruimte en privacy, het enige nadeel vond ik dat het toch wel ver van alles vandaan ligt, als je naar de 192 wil ben je meer dan een half uur onderweg.
Wel zijn er genoeg super markten in de buurt en is het ook wel eens leuk om de andere kant op te rijden, zo kom je nog eens een vrij onbekende Mall tegen !

Het 2e huis was vooral heel gezellig en lag ook heerlijk aan een kanaaltje.
Het zwembad had geen screen, maar deze heb ik ook niet gemist.
Nadeel hierbij was dat we 6 bedden hadden en een sofa bed.
Ik zag mezelf daar wel een paar maanden met een stoel aan de waterkant zitten...

Ik merkte wel aan mezelf dat ik me er elke keer toe moest zetten om het blog te maken, via Live writer kon ik niet uploaden en via blogger gingen de foto's tergend langzaam, dan is opeens bijna je hele avond voorbij.
Toch blijft het wel altijd leuk om terug te lezen en vooral ook om de reacties te lezen.

Nu zit het er dan weer op, iets waar je zo vreselijk lang naar uit zit te kijken, aan de ene kant is het snel gegaan, maar aan de andere kant toch ook weer niet.
We hebben weer heel veel leuke herinneringen waar we weer jaren op kunnen teren, geweldige chantage foto's die vast weer op een verjaardags kaart terecht kunnen komen.

PS. dit is getikt met een slaaptekort van 33 uur, dus eventuele zins opbouw fouten of tik fouten zijn geheel daaraan te wijten! ;)