Dag 17: A Hell of a day with a Happy ending!

Vannacht rond 04.00 klaarwakker Hmm, niet echt geweldig, dan maar een een uurtje lezen en toch weer geslapen tot 07.00.
Buiten voor de laatste keer weer genoten van de zon die zijn uiterste best deed om het een gedenkwaardig afscheid te maken...

Om half 8 komt Tony uit bed en begint zoals hij de hele vakantie al heeft gedaan aan het ontbijt door koffie te zetten en broodjes vanuit de vriezer in de oven te ontdooien en eitjes te koken, ondertussen ga ik douchen en als ik klaar ben hoef ik alleen nog de broodjes uit de oven te halen en de eitjes te laten schrikken.
Ik zie de koffiepot staan met het water nog in de kan...het piepertje van het brood gaat dus ik haal voorzichtig met de tang de broodjes eruit...steen koud, incl de oven Hahaha, het was zeker nog te vroeg voor hem.

We hebben nog even alle tijd om alle handdoeken weg te wassen, het beddengoed kunnen we gewoon laten voor wat het is, nou ja...net zo makkelijk!

Op ons gemak zitten we nog even allebei op de laptop de krant te lezen en als de koffers gewogen zijn en heringedeeld kunnen we dan op pad richting Tampa Airport.

Is het vliegveld soms afgezet voor een week????

Bij Alamo leveren we de auto in bij een zeer enthousiaste meneer en kunnen dan meteen richting vliegveld, we zijn nog maar net de deuren door waar we meteen  onze koffers kunnen inleveren...dat ging snel!

Verschil moet er zijn!

Op ons gemak drinken we een bakkie koffie en lopen daarna naar de metro voor de halte bij de security check en dus gaan de schoenen weer uit, laptop uit de tas en gaan we weer door de scan en de body check.
We hebben alle tijd en halen voor Tony een chocolade croissant en voor mij een bak fruit die we al zittend en mensen kijkend bij de gate opeten.

De stoelen op de luchthaven zijn van het formaat zeer riant, maar zelfs dan nog is dit voor sommige passagiers niet genoeg en lijkt het wel alsof ze de stoel aantrekken, het enige dat je dan kunt hopen is dat diegene niet 2 uur naast je zit in een stoel die bijna de helft zo smal is....
Je hebt de socialen mensen en dan natuurlijk de asocialen mensen die gewoon met 2 personen 4 stoelen in gebruik hebben en die bijna hun hele huisraad meenemen, terwijl er zeker 10 mensen gewoon op de grond zitten.
Er zit een vader met twee volwassen zoons die naast elkaar zitten en  in die 1,5 uur amper twee woorden met elkaar wisselen, en dan al die mensen die de hele tijd alleen maar bezig zijn met hun telefoons, het ziet er bijna komisch uit als het niet zo tragisch zou zijn!
Eten met een volle mond, peuteren in je neus, en dan heb je daar nog iemand tussen zitten die heel vaak naar de wc moet en zichzelf constant loopt te krabben omdat ze overal jeuk heeft!!!!

Vanwege de volle vlucht is er het verzoek om de handbagage in te checken, wij voelen ons totaal niet aangesproken want wij hebben gewoon twee kleine handbagage tassen tegen over trolley koffers die het formaat hebben van de koffers die wij net hebben ingecheckt!



Eenmaal in het vliegtuig taxiën we al snel richting startbaan maar daar wordt omgeroepen dat vanwege zeer slecht zicht boven Philadelphia we geen toestemming krijgen om op te stijgen, dat de vertraging toch zeker wel een uur gaat duren en  dat de motoren zelfs worden uitgezet om brandstof te sparen.
Dit geeft natuurlijk een golf van verontwaardiging door het vliegtuig, dit soort vluchten is meer een soort van A naar B route met korte overstaptijden voor je vliegtuig naar je eindbestemming, zo ook voor ons, maar wij hebben alle tijd van de wereld omdat we al voor de vakantie een vluchtwijziging hadden gekregen en 4 uur op Philly  airport zouden moeten doorbrengen!

Naast ons zit een man die er duidelijk dus niet blij mee is en aan ons vraagt waar wij heen moeten, als we Amsterdam the Netherlands noemen zegt hij dat hij weet waar het is (nu roept elke Amerikaan dat en denkt dan vervolgens dat je uit Duitsland komt...)vervolgens zegt hij dan dat elke 'moron' in dit vliegtuig zegt te weten waar Amsterdam is maar nergens iets van weten en dat hij het liefst met ons mee zou vliegen want Amerika is aan het aftakelen en de beste man vraagt zich dan ook verwonderd af waarom wij er in hemelsnaam voor kiezen om op vakantie te komen naar dit land met al zijn ellende en armoede...
Ehh...We love the weather and the friendly people ??, daar moet deze meneer hartelijk om lachen en hij moet nog harder lachen als wij melden dat alles hier zo goedkoop is ...
Hij vraagt nog of we problemen gaan krijgen met onze aansluiting en is oprecht blij dat wij dat niet hebben, natuurlijk vragen wij het omgekeerde aan hem en dat  is dus eigenlijk een overbodige vraag.
Natuurlijk moet je niet alles geloven wat ze zeggen "Do YOU believe them?" ehhh..The Weather ???, en ze 'squeezen' mensen uit, want kijk hoe we erbij zitten, opgepropt in een kleine ruimte, zo was dat vroeger niet en deze meneer heeft dus duidelijk niet op Obama gestemd want hij kan niet wachten tot de tijden gaan veranderen, als je nu van school komt (als je school al kan betalen) heb je al meteen een schuld van $150.000 en geen kans op een baan...nee, hij is niet bij met The System!

Gelukkig krijgen  we dan toestemming om op te stijgen en wordt er een bumpy ride verwacht.
Eenmaal in de lucht zien we aan de wolkenkleur dat het laatste stukje naar Philly inderdaad niet gezellig gaat worden, snel dus even een plaspauze en dan moeten de riemen vast en worden we door de centrifuge gehaald...het is niet fijn maar eigenlijk is het ook wel weer mooi om al die dikke donkere wolkenpakken te zien waar je vliegtuig in verdwijnt, het lijkt wel een soort Twilight Zone...
Eenmaal door het wolkendek is de lucht boven Philly echt pikkedonker en baadt de stad in het licht...hoe kan dat...het is pas half zes?? hebben ze hier tijdsverschil??
Onze vrolijke frans biedt uitkomst en zegt dat het altijd heel snel donker is boven Philadelpia, net als in  New York, en dat hij toch echt liever met ons mee zou willen als dat zou kunnen want hij wil het liefst zo snel mogelijk 'hier' weg!
Ik zeg dat het echt niet de beste tijd is qua temperatuur op dit moment, maar de meneer weet er alles vanaf, hij heeft in Duitsland gewoond maar helaas is zijn Duits wat verslechterd...ik zeg dat die in alle gevallen nog veel beter zou zijn dan dat Duits van mij waarop hij weer enorm moet lachen...
Waarom we niet naar Aruba gaan? Tsja, als ik Aruba geld zou hebben zou ik toch niet zo opgepropt in dit vliegtuig zitten...weer een schaterlach...Hij is blij dat hij deze vlucht naast ons zit, want wij schijnen er voor te zorgen dat hij wel boos is maar wel moet lachen, Ik meld dat hij dan maar eens een dag met ons moet doorbrengen en dan voorgoed vrolijk zou zijn...hij blijft er bijna in!!!
Als we dan eindelijk veilig op de grond staan zitten onze ingewanden hopelijk nog op dezelfde plek...dat was pittig zeg!
De mensen met hun korte aansluiting mogen als eerste het vliegtuig uit, want er zit natuurlijk  een kans in dat die vluchten ook vertraagd waren, en dus blijven we keurig zitten, wensen onze opgevrolijkte medereiziger al het goeds toe en wandelen op ons gemak eens door het vliegveld op zoek naar iets te eten.
We kiezen weer voor een Asian Wok en smullen van de Bourbon en Orange chicken en hebben zelfs nog even tijd om mijn telefoon op te laden.

Nog steeds had ik de hoop op een rij stoelen van 3 voor ons tweetjes, maar helaas...de vlucht zat weer bommetje vol omdat er extra gestrande passagiers waren bijgekomen, dat was balen, maar wel logisch!
Naast mij zat een lange Nederlandse man die echt shocking klem zat met zijn benen dus ik was wel weer eens blij met mijn lengte, maar het blijft een lange, lange zit!
De vlucht vertrok met 20 minuten vertraging, dus eigenlijk keurig op tijd en zou 6,5 uur duren...daar was ik echt zo blij om!
De mannen aan beide kanten vielen vrij snel na het diner in slaap (zat nog vol van de chicken) en daar zat ik dan...doodmoe, jeukende benen en een stoel voor mij in slaapstand en ik vond mezelf wel een beetje zielig

Nou was ik al blij met een zonsopgang, maar deze zorgde ervoor dat ik wel wilde dansen Yes, we zijn er bijna!!!!

Tijd voor ontbijt wat ik eigenlijk  niet de naam ontbijt waardig vond...een kleffe blueberry muffin met een zakje gedroogde blueberry's en een zakje muesli nootjes zonder yoghurt natuurlijk...

Tijdens de landing stort ik dan echt finaal in, ben ondertussen natuurlijk al een flinke tijd wakker en knikkebol af en toe weg terwijl het vliegtuig een belachelijk lange side seeing over Schiphol maakt...ik wil gewoon naar huis en neem mezelf voor om dus nooit meer in zo'n klein vliegtuig te stappen

Ik ben de enige in capribroek op Schiphol en we zien mensen met winterjassen en mutsen op en de winkels zijn al in kerststeming...nou mijn stemming is op dit moment zo, dat ik al die treuzelende mensen wel opzij wil duwen want het enige wat ik wil zijn de koffers en slapen in de auto!

Zodra we de lift naar de garage uitstappen loop ik zo langs onze auto...wat is deze klein Hahaha!

Stoel in slaapstand en heerlijk wegdommelen, niet zo leuk voor Tony maar ik sta nu bijna op side 3!!

De kids zijn nog thuis want die hebben  natuurlijk een raar rooster, maar wat ben ik daar blij om!

Vakantie is leuk, heerlijk en lekker, maar er gaat toch echt helemaal niks boven het zien en fijnknijpen van je bloedjes van kinderen...welke leeftijd ze ook hebben!
Het heerlijke gevoel dat je van binnenuit overstroomt met warmte...oke ...ik ben echt moe !

Ik moet me ertoe zetten om de koffer uit te pakken en dat is het enige dat helpt, in beweging blijven want als ik ga zitten zijn opeens mijn ogen dicht en dat is nu niet de bedoeling.

Wat is het weer heerlijk om met het gezin aan tafel te eten en weer al die verhalen aan te horen , dat maakt het "geen vakantie meer hebben" een heel stuk dragelijker.

Ik zit 5 min met mijn ogen dicht naar de tv te kijken en natuurlijk redt je dat niet door je hoofd rechtop te houden, dus als ik met zo'n sierlijke NOT! in slaap val  knikbeweging wakker schrik vraagt Tony of ik nog een Expeditie Robinson wil kijken en dat wil ik wel, ik wil zo lang mogelijk rekken vandaag en dat is gelukt...om 22.30 raakte mijn hoofd het kussen en ik was meteen knock out tot de wekker de volgende dag 08.15 ( nou ja, met natuurlijk wel een uurtje wakker te zijn geweest om 03.00)

We hebben genoten en kunnen de wereld weer aan denken we, wel zijn we er achter gekomen dat we toch niet meer zo heel laat op vakantie willen dus dat moeten we voor volgend jaar even anders inplannen en dan zeker geen klein vliegtuig meer op de lange terugvlucht!!!!!