Dag 3: A day to remember....

Vanmorgen hebben we ons ontbijtje genuttigd in Bryant Park, heerlijk een croissant met koffie aan een tafeltje en genieten maar van wat de dag gaat brengen.

Ik voel me er helemaal bij horen als ik al wandelend met mijn koffie door de stad loop!

Als eerste lopen we naar het Empire State Building om daar vanaf  het hoogste punt te genieten van het uitzicht over de stad, eigenlijk ondenkbaar dat in 1930 al zo'n hoogte kon worden gehaald in vergelijking met de technieken die ze tegenwoordig gebruiken, om over de veiligheid voor de bouwvakkers nog maar te zwijgen...

Zo druk was het !

Vooral lekker met de benen bungelen...

Vandaag een bewolkte dag en dat heeft ook meteen invloed op het uitzicht, je kunt minder ver kijken en de scherpte is ook een stuk minder maar het gevoel doet daar niets aan af, het blijft een wonderlijke ervaring dat we dit gewoon allemaal mogen zien en beleven!

We fotograferen alle kanten op en zijn op zoek naar herkenningspunten die we met onze 1 dag ervaring al blijken te hebben, wat is dit toch een leuk tijdverdrijf.

We hebben besloten om vandaag ook een bezoek te brengen aan het 911 memorial en het nieuw gebouwde trade centre genaamd One World, daarvoor hebben we een avond bezoek gereserveerd.

We lopen heel 5th Avenue af, komen onderweg langs het Flat Iron Building dat vanuit de lucht een vorm van een strijkbout heeft.

We zien een restaurant met allerlei lekkere broden in de schappen en besluiten daar te gaan eten en genieten van een heerlijke salade met brood en dat allemaal geheel organisch, was niet de bedoeling maar reuze lekker, de zaak was afgeladen en ik denk dat de eetgewoontes van de mensen in New York dus een stuk gezonder zijn dan in Orlando, ook zie je hier niet zo heel veel mensen met overgewicht, nou ja, buiten mij om dan!

Het is niet zo heel moeilijk om de weg te vinden want sinds de bouw is het nieuwe pand het hoogste gebouw in New York en steekt overal boven uit, wel zo makkelijk voor ons dus!

Er word nog volop gebouwd aan de gebouwen rondom, en ik weet eigenlijk niet of de omliggende gebouwen die in de steigers staan alleen maar toe waren aan een renovatie of dat dat nog de gevolgen zijn van het rondvliegende puin.

Naast het Trade ligt het monument, precies op de plekken waar de twee toren hebben gestaan, het voelt een beetje vreemd om hier foto's van te nemen en ik vind het eigenlijk een beetje ongepast als ik mensen selfie's zie nemen terwijl ze lachend in de camera kijken.
Ik word er een beetje stil van en al helemaal als je al die namen ziet staan, bizar gewoon...

We nemen en kleine onderbreking en lopen even naar Battery Park wat in de buurt ligt en eten daar even een ijsje en gaan  dan een broodje halen   in Brookfield Place een kleine soort mall met een soort food court.

Dan weer terug want we hebben een kaartje voor het Memorial museum en wat is dat indrukwekkend zeg, en liggen stukken van de  vliegtuigen  die het gebouw zijn ingevlogen of spullen uit kantoren en winkels, er worden geluidsfragmenten afgespeeld van ingesproken antwoordapparaten en er hangen foto's van tijdens het ongeluk, de verschrikte gezichten van de mensen op straat, video beelden van de nieuwsuitzendingen, er staan brandweerauto's die helemaal afgebladderd zijn door de hitte en dat alles  heeft toch een soort impact op je, helemaal omdat er in het museum zo ontzettend veel mensen rondlopen en je bijna niemand hoort behalve de geluidsfragmenten.

Ik heb binnen niet eens zo heel veel foto's gemaakt, puur omdat je dat gewoon vergeet en er zo veel informatie op je afkomt dat je daar toch een beetje door overdonderd bent...Dit was echt heel indrukwekkend!

We hebben nog even wat tijd te overbruggen voordat we in de avond het nieuwe Trade Centre in mogen en dus lopen we weer richting Battery Park en lopen een heel stuk langs de Hudson rivier totdat de lucht steeds meer gaat betrekken en we de donder in de verte al aan komen horen rommelen.

Voor het eten gaan we ook weer richting Foodcourt en dan begint het buiten flink te regenen, tegen dat tijd dat wij zijn uitgegeten komt de zon er alweer door piepen en gaan we even kijken waar we later op de avond op de metro kunnen stappen want we voelen onze voeten en benen nu toch echt wel!!!

Dan gaat de hemel ineens weer even open en kunnen we schuilen onder een klein overstekend randje bij een winkelpui, gelukkig valt de regen recht naar beneden want nu worden alleen onze voeten nat...

We hadden een afspraak op 101 hoog om 21.15 en toen we iets daarvoor naar binnen liepen werd ons gemeld dat er zero zicht zou zijn en dat we onze kaarten mochten omwisselen voor een andere dag, we hebben even staan overleggen want ondanks het weer konden we wel gewoon vanaf de straat het topje zien, dus geen bewolking, we besloten om toch maar de gok te wagen, we hadden anders voor Jan met de korte naam zitten wachten.

We waren de enige die het voortraject hebben gelopen en het voor filmpje was ook alleen voor ons, een privé lift en pas op het observatiedeck kwamen we weer mensen tegen en we werden echt heel blij toen we naar buiten keken want het zicht was gewoon adembenemend zo mooi, de foto's doen echt zo ontzettend onder voor het werkelijke zicht, we hebben er bijna een uur rondgelopen en het was dan ook heel fijn dat het zo ontzettend rustig was want we konden nu overal goed bij.

De 2 water partijen van het Memorial.

We hebben echt weer een indrukwekkende maar geweldige dag achter de rug en het enige dat nog moet is de metro pakken en weer naar huis waar we heerlijk onze schoenen kunnen uitschoppen...

Vandaag hebben we 24,5 kilometer gelopen en zo'n 35.000 stappen gezet, morgen maar even een rustig dagje plannen...