Vanmorgen om 08.00 pas wakker en meteen het beddengoed afgehaald en in de was gedaan, het rek weer om het zwembad gevouwen en dat terwijl het weer gewoon aan het regenen was.
De laatste restjes wat je normaal weggooit gingen nu in een tasje en namen we natuurlijk mee naar die armoedzaaiers in die grote villa, 6 eieren, jus do range een pot pepers, halve zak chips…
Dan met de Franse slag even “schoonmaken” en de spullen in de auto zetten, dan het standaard rondje door het huis of we echt niks vergeten zijn en als dat niet het geval is gaan we koffie halen bij Son en Ed in Tuscan Ridge. Nog even op de valreep een foto van het straatnaam bordje voor in het archief!
We zitten buiten onder de lanai en dan is de temp heerlijk, het vooraf geplande zwempartijtje ging niet door in de regen, en dus zijn we maar gaan uitwijken naar de garage waar we de deur hebben open gezet en heerlijk met z’n allen hebben zitten “gamen”
Eerst een potje Poolen de Gilrs tegen de Boys en je hoeft niet te raden wie er gewonnen hebben!!!…Dan wil Roxan een potje tegen mij en win ik met 1 bal verschil, Daarna nog een potje tegen Kenley en daar verlies ik dik van…Hij blij!
Tegen Tony nog even op de Airhockey tafel gespeeld met 4 puck’s om het nog spannender te maken. een leuke tafel want de punten worden vanzelf opgeteld en je hoort van die Stadion geluiden.
Om 13.30 zijn we vertrokken na een paar klapzoenen en knuffels en reden we voor de laatste keer van dit jaar de I4 richting vliegveld.
Bij het vliegveld even goed de doppen open om te kijken of we wel de goede afslag namen om de auto in te leveren en dan door naar de bagage drop off. Natuurlijk gaat het fout op het paspoort van Tony, die heeft van die “dubbel puntjes” op zijn achternaam en dat gaat eigenlijk altijd fout en zo ook dit keer, maar met wat hulp krijgt hij voor de moeite mooie kartonnen boarding passen en ik een simpel printje!
Natuurlijk is de dichtbij zijnde dames restroom Out of Order en moet ik met hoge nood op zoek naar de volgende, gelukkig zitten er volop wc en zijn er hier totaal geen wachtrijen, daar verheug ik me alweer op voor als we op Schiphol zijn!
Ik had op een reactie op een voorgaan verslag ergens gelezen dat de Five Guys op het vliegveld zou zitten, dus wij op zoek maar niets gevonden, dus Tony maar even gevraagd aan een heerschap die de vuilnisbakken aan het legen was….Do you have a five guys?? Het heerschap keek Tony aan alsof hij hem een oneerbaar voorstel had gedaan, dus Tony hem maar uit de droom geholpen en gezegd dat het om Hamburgers gaat…nou ja, dan maar op zoek naar een informatie bord, werkt een stuk handiger, en dus nergens 5 lekker jongens te bekennen, nou ja, lekkere jongens zat alleen hadden die geen hamburgers…
Door naar de Gate, maar dan eerst door de douane, een lange rij maar ook weer zonder kleerscheuren doorstaan! Dan in de metro en richting vertrek hal waar we ons dan maar hebben losgelaten op de hamburgers van The King, heel handig want het was een soort van lopend buffet, je pakt een hamburger naar keuze, pakt een patat formaat naar keuze, drinken en gaat dan afrekenen, een super concept, zouden ze overal moeten invoeren!
Op de valreep kopen we nog even een lekkere koptelefoon voor de film in het vliegtuig, ik kan niet overweg met van die plugjes, die floepen altijd uit m’n oor, of het doet gewoon zeer, dus dan maar een “echte”!
Vlucht ging keurig op tijd, ondanks de regen die natuurlijk net tegen een uur of vier los barste, ik vreesde het ergste want we hebben niet zo’n ruime overstaptijd, gelukkig vlogen we sneller dan het licht en waren in 1 uur en 40 minuten in Memphis Tennessee. Wat dan wel weer vreemd is, is dat er een tijdsverschil van een uur is, en dus gingen we even terug in de tijd! We hadden zelfs tijd om op ons gemak weer even een pitstop te houden en mochten doorlopen het vliegtuig in, ook nu weer met maar twee stoelen naast elkaar, erg lekker als je er een keer tussenuit moet!
We krijgen van de piloot te horen dat we over 8 uur in Amsterdam zijn, dat vinden we heerlijk, zijn we lekker snel weer bij de kids!!!
Vanwege de wind was de landing in Nederland flink hobbelig, we hadden het idee dat we enorm door elkaar werden geschud, maar gelukkig had de piloot ons veilig aan de grond gezet en konden we een aantal kilometer gaan lopen om bij band 15 de koffers op te halen! Ook die kwamen snel en dan op pad en in de bus die ons naar P3 zou brengen waar onze auto gelukkig op ons stond te wachten.Omdat Tony in het vliegtuig een paar uur had geslapen…gewoon rechtop zittend, en ik met mijn geringe lengte de grootste moeite had om krap aan en uur te pitten was hij redelijk fit en moest ik moeite doen om wakker te blijven, maar ik heb wel wat stukken snelweg gemist geloof ik!!
Ik had bedacht dat ik dit jaar maar eens geen 2 uur zou gaan slapen want ik blijf altijd toch zeker een dag of 5 last houden van het tijdsverschil, dus in de weer, koffers uitpakken, knuffelen met Mike en straks met Nick, ( die is werken!) en om het af te leren halen we lekker chinees, koken doen we morgen wel weer!!
Het zit er op, 2 weken samen op vakantie, dat is in 19 jaar niet voor gekomen dat we zo lang weg waren bij beide kinderen. Gelukkig hebben we Skype en konden we toch heerlijk live praten, Top Uitvinding!! Nog even gezellig een paar dagen met de Bff’s heerlijk en voor herhaling vatbaar!
Geen pretparken dit jaar, maar we hebben ons geen moment verveeld, zijn heerlijk tot rust gekomen en hebben er een nieuwe verslaving bij Segway rijden….De villa hadden we niet zelf uitgezocht, het gevolg is dan dat je genoegen moet nemen met wat je krijgt, we hadden geluk met deze villa want er waren een aantal villa’s die met hun zwembad aan de stoep/weg lagen en dan zit je recht in de kijkerd!!, voordeel ook was dat de totaal prijs voor een pakket reis goedkoper is dan dat je alles los besteld, maar voor deze twee weken was het prima.
Volgend jaar weer???…Geen idee, we zien het wel…
Ik wil alle mee lezers en vooral degene die ook de tijd en moeite namen om trouw te reageren heel erg bedanken want er is niks leuker dan je ochtend te beginnen met het lezen van de reacties van andere op je stukje, dat maakt dat je de volgende dag weer met veel zin en goede moed je tijd er voor neemt.
En nu ben ik moe, ben z’n 30 uur wakker met hier en daar een hazenslaapje in het vliegtuig en “moet” het nog een paar uur vol houden…komt goed. Morgen ochtend is het mijn beurt weer om met een bakkie koffie de belevenissen van de genieters te volgen, met heimwee, maar ook met het heerlijke gevoel dat ik mijn jongens weer bij me heb!
)
