Dag 7: Starring Hitchcock’s "dangerous squirrel"

Vanmorgen maar weer eens de wekker gezet want de jeugd ging weer een dagje pretten en nu was het de beurt aan de mannen om ze weg te brengen.
Son en ik hebben ze uitgezwaaid en genoten toen even van onze broodnodige rust want de mannen moesten ook nog even shoppen… nou ja, ze gingen naar Radio Shack voor een stekkertje voor de koptelefoon van Kenley!

    

Toen ze dan weer terug kwamen zijn we naar Postner Park gereden waar de meiden werden afgezet bij de Target waar ik nog even een shirt, trui en Converse gympen koop.

Ook hadden we wc papier nodig, want een grootverpakking met zoveel man in 1 huis is er natuurlijk snel doorheen ( Wat wil je als je zo vaak uit eten gaat!)

We gingen nog even op zoek naar bleekstiften en toen we die niet konden vinden heb ik de kar gepakt en zijn we naar de kassa gelopen…Eh, na 1 blik in de kar dacht ik nog, wat heeft Son er nou ingegooid, maar het zag er raar uit, wat was het geval…ik had een kar gepakt waar een apparaat in stond voor artikelen te prijzen…We kwamen niet meer bij, al kletsend hebben we allebei niet opgemerkt dat we een verkeerde kar hadden mee genomen!

Ondertussen waren de mannen al bij de Best buy en JC Penny’s geweest en zijn we bij de Starbucks maar een bakkie koffie gaan drinken.

Daarna ging de rit naar Celebration waar we natuurlijk heerlijk alle winkels hebben bezocht, en de mannen…

 

 

Natuurlijk moest de schommelstoel foto ook gemaakt worden.

We gingen een rondje om het meer lopen, hadden allebei de goede camera mee, dus dat zouden mooie foto’s worden.

De eekhoorns zijn daar echt niet bang voor je…sterker nog, ik werd best wel bang van de eekhoorns, ik was een stukje vooruit gelopen over de boardwalk en werd op een gegeven moment heel dreigend aangekeken door de eekhoorn die op de paal zit, hij sprong van de paal en kwam op 15 cm afstand van mijn voeten en het enige wat ik kon uitbrengen was…HELP!

Terwijl hij me zo aankeek, zag ik uit mijn ooghoek zijn “Partner in Crime” ook al klaar staan om me naar de keel te springen.!, gelukkig sprongen ze weg toen de hulptroepen mij kwamen redden!

We lopen langs een meer met allemaal mega grote huizen en lopen al te fantaseren dat we makkelijk met onze twee gezinnen in zo’n huis kunnen wonen en elkaar dan gewoon een paar dagen niet tegen  komen, tot Son opeens opschrikt ( ja, we zijn echt heel heldhaftig ingesteld)  en we opeens een hertje uit de struiken zien komen!.

We weten niet wat ons overkomt met zo’n grote dosis wildlife in twee dagen, we hebben een beetje een overdosis gekregen denk ik, want vanaf die tijd zijn we helemaal de weg kwijt, niet alleen letterlijk, maar zeker ook figuurlijk, volgens mij hebben we heel Celebration gezien, en dat terwijl de zon vandaag had bedacht om lekker vel te branden, we niet echt waren ingesmeerd en wat nog erger was, we hadden totaal geen druppel drinken bij ons.

We hebben zo’n 2,5 uur rond gelopen, zagen wel allemaal mooie huizen, maar het enige wat wij wilde zien was een Supermarkt of iets waar vocht verkocht werd!

Regelmatig hebben we even de weg gevraagd, en het eerste wat ze vroegen was of we met de auto waren en als we dan vertelde dat we lopend waren hoorde je ze zeggen :”Oh dear” nou, dat gaf ons hoop zeg!

In de verte hoorden we de donder al weer gaan, zagen we de wolken donker worden en zou het niet erg zijn als het zou gaan regenen.

Aan een Desperate Housewife in  nog een keer de weg gevraagd, en toen kwamen we dan eindelijk weer aan bij het meer bij Market Street, we hebben geschat dat we toch zeker 12 kilometer moeten hebben gelopen, en waren eigenlijk verbaasd vanaf welke kant we terug kwamen,  iedereen had gedacht dat we van precies de andere kant aan zouden komen!

Het eerste wat we hebben gedaan is bij de plaatselijke kroeg op een kruk te ploffen en wat te drinken…(let op de verhitte hoofden, je kon ons uitwringen)

Nou was de keuze aan bier flink in de meerderheid, en voor een Fanta wilde de beste meneer wel een sinaasappel uitpersen en daar wat 7Up bij doen, maar nee, Thank you !

Van ellende dan maar een Cola, drink ik normaal nooit, maar nu dus in record tempo 1,5 glas naar binnen gewerkt, hehe we kwamen weer een beetje bij!

Het enige nadeel is dan weer dat je toch een keer moet opstaan, maar ons volgende doel was dichtbij, want om de hoek lag, en daar hebben we heerlijk genoten van een Pink Rose ( en een cola voor Tony)

Een heerlijk (maar erg duur) wijntje!

We merkten wel dat we alleen maar een ontbijtje hadden gehad want de wijn hakte er goed in, en dus weer een stukje in de straat opgeschoven en gaan eten bij Thai

Vooraf een combo  en de mannen namen de Bangkok Chicken, Son had de Tiger Beef en ik smulde van de Cashew nut Special.

Het eten was echt ontzettend lekker, de bediening was erg goed en de prijs was weer een lachertje, echt weer een heerlijke eettent erbij!

Dan door naar de Universal City Walk om de kids op te halen en in de auto hebben we de spieren in onze benen weer even losgegooid!

Soepele Sonja weer in de bocht!

We hadden afgesproken dan de kids om 21.30 weer bij het ophaal punt zouden staan en omdat we lekker vroeg waren hebben we bij Starbucks nog even een koffie gedronken, en zijn daarna een rondje gaan lopen…gelukkig konden we hier niet echt verdwalen…!

Uit de menigte de kids geplukt die ook weer een top dag hadden gehad en met z’n drieen overal in zijn gegaan, en zelfs nog in de Rip Ride Rocket hadden vastgezeten en ter compensatie een flesje water en een “fast pass” hadden gekregen die ze heel slim in Island of Adventure hebben gebruikt om in de Harry Potter attractie langs een rij van 70 minuten wachttijd te kunnen lopen!

Dan nog de wereldreis naar het huis, waarbij Roxan met moeite haar ogen kon open houden, de jongens thuis nog even met een Monster de Jacuzzi in zijn gegaan en die nu nog een lekkere enge film zitten te kijken op de laptop, aan de geluiden te horen is dat net zo eng als ik vanmiddag heb meegemaakt met een eekhoorn…!