Dag 18: En dan moeten we echt terug...

Vanmorgen natuurlijk weer vroeg wakker en dan ga ik toch nog even genieten bij het strand, nog even alles opzuigen en opslaan want binnenkort is alles alweer zo 'gewoon' en zit je altijd weer zo heel snel in je ritme!

 Zo, nu kan ik er weer even tegen en kan me thuis storten op het inpakken van de koffers en dat is nog een hele klus, gelukkig zit er op de koffers een extra rits om extra ruimte te creëren en die hebben we ook echt nodig want ze puilen aan alle kanten uit.
Als we de koffer weegschaal gebruiken moeten we zelfs nog flink gaan overhevelen naar de trolley, dat wordt dus sjouwen voor Tony :)

We lopen alles na en trekken dan nu echt de deur achter ons dicht en dat doet best een beetje pijn!

Even langs bij het verhuurbedrijf om de sleutels in te leveren en dat ligt maar 1 straat verder en dan is het echt definitief...daar zitten we dan weer in onze spijkerbroek, wat voelt dat toch altijd weer vreemd zo aan je benen.

We rijden bij de luchthaven al drie jaar op rij nét ff verkeerd (gingen we nou zo of zo)  maar komen natuurlijk dankzij Tommie altijd wel weer goed terecht en leveren keurig bij Alamo de auto zonder problemen in.

De balie zit meteen bij binnenkomst en dan gaan de koffers op de weegschaal en blijkt toch dat we weer iets moeten overhevelen en dus proppen we echt met moeite nog wat erbij en is alles zwaar maar oké en kunnen we op zoek naar de gate.

Het lijkt wel alsof ze ons hier weg willen hebben want in razend tempo zijn we overal doorheen en zitten we te wachten tot we kunnen boarden.
De vlucht zit propvol en daar gaan we dan, Bye Florida, Hello Washington

Zo apart een dubbel wolkendek.

Op Washington stappen we het vliegtuig uit en staan meteen goed voor de volgende gate, dat gaat smooth...

Tot het tijd is om aan boord te gaan want vanwege een defect moet er gewacht worden op een vervangend onderdeel of zelfs een vervangend vliegtuig en geen idee hoe lang dat duurt, nou ja, hebben we een keuze??
Geduldig wachten we dan maar af maar op de officiële vertrektijd kunnen we dan nu gaan boarden en viel het gelukkig allemaal mee.
Volgens de piloot hadden we een gunstige wind en zouden we gewoon volgens schema landen.

Op zich ging het vlot maar het blijft gewoon een lange zit en het slapen lukt gewoon niet dus eenmaal op Hollandse bodem zijn we echt wel een beetje brak maar de opkomende zon doet veel goed.

We durven het aan om dit keer op de trein te stappen, wel zo makkelijk en eigenlijk net zo snel als met de auto en we hebben een geweldige taxi ophaalservice bij het station geregeld.

 Sonja haalt ons om 09.00 op en ze komt met de Twingo en die is maar iets groter dan onze koffer Hahaha

1 koffer achterin,  en de grootste op de achterbank met Tony er naast en alles past met gemak!
Lieve schat, bedankt voor deze haal service

Als we aan het uitladen zijn komt Mike net naar buiten, die vertrekt naar school en dus kunnen we nog even lekker knuffelen, Nick begint pas in de middag en dus kunnen we hem ook om de nek vliegen en wat heerlijk weer om alle verhalen aan te horen.

We drinken nog even een heerlijke bak koffie want dat hebben we wel gemist zo'n sterk bakkie, ik zwaai Son nog uit en dan haal ik de koffers leeg en gaat Tony boodschappen doen en zo sluipt het 'gewone' er al weer snel in...